قرن هاست که فیلتر شده اند. هزاران سال است که پشت پرده ها مانده اند
. مادران ما ، مادرانِ مادرانِ ما هزاران سال است که سانسور شده اند
به جرم گناهِ نا بخشودنی شان :" نافرمانی " و مجازات ابدی شان : رنج کشیدن ، صبوری کردن و سکوت . مزرعه ی مردان نامیدندشان و هر سال ، مردی ،
در لحظه ی لذتی ، نهالی درون شان کاشت . و سنگینی دستی زمخت و تیزی تازیانه بر تن نازکشان . مبادا این بار از فرمان خدایان مذکر زمینی سرپیچی کنند .
پیکاسو ها و بتهون ها و ادیسون های مونث پشت فیلتر آشپزخانه های تاریک و دود زده با جنینی در رحم و کودکی در آغوش و ملاقه ای در دست جا ماندند و از صفحات مردانه ی کتب تاریخ سانسور شدند . آنان که خواستند فیلتر ها را دور زنند به جرم ساحره بودن و فاحشه بودن به کام آتش سپرده شدند .
زنان هزاران سال فیلتر شدند
و امروز ما همه فرزندان همان زنانی هستیم که دیده و شنیده ایم.
البته جای شکر اش باقی ست که دیگر این روز ها زن را
به هر بهانه ای زنان را کتک نمی زنند .
از برکتِ قرص های جلوگیری از بارداری و سایر انواع روشهای پیشگیری،
دیگر با زنان همچون ماشین جوجه کشی رفتار نمی کنند .
امروزه روز، خیلی چیز ها عوض شده .
حرف از حقوق بشر است و انواع کنوانسیون های رفع تبعیض !
اما هنوز ، در خرابه های این سرزمین ، نسلی از آن زنان ستم کشیده باقی مانده اند که سالی یک کودک از شوهرانشان جایزه می گیرند و آنقدر به دنیا می آورند تا خود از دنیا بروند. هنوز در پشت درهای بسته و حریم خصوصی، زنانی زندگی می کنند با دنده ها و دندان های خرد شده و گونه های کبود . زنانی که به پزشک بیمارستان می گویند زمین خورده اند اما جای پنج انگشت مردانه روی صورتشان برق می زند.
اما نباید فراموش کرد همیشه در طول تاریخ
و در این دوران مردهایی بودند که استثنا بوده اند
و به زن با توجه به شخصیت واقعی او نگاه کرده ان
وزن و مرد بودن همش دنبال تفاوتها نبوده اند
بلکه باید به زن مرد با این دیدگاه نگاه کرد که زن مرد مکمل همند و تکمیل کننده یکدیگرند
و تاکید قرآن کریم نیز بر این اساس است

